Brugwachtershuisje 49

Passagiers-treinen: 1915 – 1950
Goederen-treinen: 1915 – 1986 (maar toen stond de wachterswoning er al niet meer). Het gebouw is in de jaren ’60 gesloopt. Hieronder vind u een beknopte geschiedenis, en als u meer wilt weten download dan hier de geschiedenis van wachterswoning 49 a en b , vol passie geschreven door spoor-kenner Cock Willers.
In maart 2019 zijn de funderingen van dit huisje opgegraven. De ruïne van Vinkeveen werd op 21 maart 2019 geopend door wethouder Marja Becker (Gemeente De Ronde Venen) en Kees de Lange (Staatsbosbeheer). Wandelaars  kunnen nu in het levensverhaal van de familie Pauw stappen – die van 1937 tot 1955 met 11 kids in dit spoor-brugwachtershuisje woonde.

De spoorlijn Uithoorn- Nieuwersluis loopt hier over de brug van de Veldwetering. Voor de bediening van de ophaalbrug en het onderhoud van de spoorbaan werd de dubbele wachterswoning (ook wel pendule-woning genoemd) 49 a en b gebouwd. Over arbeidsintensief gesproken: twee gezinnen voor een redelijk beperkte taak.
De woning lag twee kilometer van de openbare weg bij station Vinkeveen en was alleen te voet of per fiets bereikbaar. Er was geen aansluiting op water en elektriciteit. Wel was er een telefoonverbinding. De waterput werd gevuld vanuit de waterwagon die met de trein uit Utrecht meekwam.  Van 1937 tot 1955 woonde hier de familie Pauw. De kinderen Pauw herinneren hun tijd in de wachterswoning als ‘zeer gelukkig’.
Vader Pauw was baanwerker en brugwachter. Ook bediende hij de halve overwegbomen van de in de begin jaren ‘50 aangelegde snelweg A2 (want de spoorlijn liep tot 1986 dwars over de snelweg). Daar stond toen een houten wachthokje, maar in de jaren ’70 werd de procedure door vele, ook dodelijke, ongelukken op de steeds drukker wordende snelweg, veranderd. De politie creëerde eerst een file op de A2, en pas daarna mochten de spoorbomen dicht. Soms moesten goederen-treinen daarom uren wachten totdat er voldoende politie beschikbaar was. Deze situatie duurde tot 1986,  ver na de sloop van het brugwachters-huisje, begin jaren ’60.
Het huisje werd midden jaren ’60 gesloopt. De fundamenten zijn in het voorjaar van 2019 uitgegraven en, voorzien van informatiepanelen, omgedoopt tot ‘Ruïne van Vinkeveen’.